Slaven

 

Up ]

down 

Iemand die macht begint te krijgen, wordt vaak hard en zelfs ongenadig, en komt erlicht toe die macht te misbruiken. Hij meent alles te mogen beslissen, en verdraagt nietdat een ander, vooral iemand die zwakker is, weerstand bied!. Ook de Romeinen zijn daarniet aan ontsnapt. Ze werden machtig en rijk, ze werden de meesters van dehalve wereld, Zeker, ze probeerden die halve wereld rechtvaardig te besturen. Maar als eenstad of een volk zich niet wilde onderwerpen, konden ze genadeloos worden. Nog erger washet, als eenvolk na een tijd van onderwering die verdrukking beu werd en in opstand kwamom zijn vrijheid te heroveren. Zo werd in 55 v.'C'. de hele bevolking van Aduatuca(Tongeren), 53.000 mensen, als slaaf verkocht, alsof het vee betrof, omdat ze, zich eerstaan Julius Caesar hadden overgegeven,maar daarna weer naar de wapens hadden gegrepen. En na de opstand van de joden in het jaar70 werd Jeruzalem totaal verwoest, de bevolking deels uitgemoord, deels als slavenverkocht.

Iedereen vond het toen vanzelfsprekend dat er slaven waren - althans iedereen die zelfgeen slaaf was. De 'rechten van de mens' waren nog niet bekend. Elke Romein die enigewelstand genoot, had slaven, sommigen hadden er vete honderden. GalliŽrs, Germanen,Grieken, SyriŽrs, Noord-Afrikanen, uit alle hoeken van het Romeinse rijk waren ze naarItaliŽ gesleept om er de Romeinse heren te dienen en het werk te doen dat dezen zelf nietkonden of wilden doen. Aan slaven had men dus in Rome geen gebrek. Ze vormden er eenderde van de bevolking van de stad. Geen slaven hebben was een teken van armoede.

Slaaf kon je worden op drie manieren. Om te beginnen door geboorte: als je vaderslaaf was, was je van rechtswege ook slaaf en behoorde je toe aan de meester van je vader.Vervolgens doordat je in een oorlog met de Romeinen krijgsgevangen was gemaakt. Datgold niet alleen voor soldaten: hele bevolkingsgroepen konden dat lot ondergaan, zoalsboven over Aduatuca en Jeruzalem is gezegd. Tenslotte kon je in slavernij raken omdat jeje schulden niet kon betalen: de schuldeiser mocht namelijk een schuldenaar dieniet kon betalen, als slaaf laten verkopen.

Het beroep van slavenhandelaar was in Rome een beroep als een ander. Diehandelaars stelden hun 'waar' te koop op de markt of in eigen winkels. Pas aangevoerdeslaven waren herkenbaar aan een witgekalkte voet. Allen droegen ze een bordje om de halsmet daarop hun herkomst, hun beroep, hun kwaliteiten en de prijs

We kennen de prijzen die men op de slavenmarkten betaalde. In de 1e eeuw na C. kostteeen gewone slaaf in doorsnee niet meer dan 2000 sestertii. Was hij een vakman, bijv. eenbekwaam wijnbouwer dan kon hij vier of vijf keer zoveel kosten, want dan bracht hij op; ende prijs van een hoog ontwikkelde staaf, zoals een meester-kok, een secretaris of eenarts,kon tot 100.000 sestertii oplopen. Maar na een veldtocht waarin men massa'skrijgsgevangenen had gemaakt, konden de prijzen ook totaal ineenstorten. Zo werden in 75v.C. slaven aangeboden voor 4 sestertii per hoofd. Een ongeschoold arbeider verdiendeongeveer 3 sestertii per dag. Zo kun je schatten wat een sestertius waard was in onzemunt. Het hoeft dan ook niet te verbazen dat een slaaf zelden als een mens werd behandeld.Hij was immers koopwaar en hij moest geld opbrengen. Ook probeerde men meestal het maximumaan rendement uit hem te persen.

Voor hun werk kregen de slaven kost en kleren en als ze goed presteerden, ook een kleinbeetje geld. Dat was meer bedoeld als prikkel om hen hard te doen werken dan als erkenningvan hun verdiensten. Als ze jaren en jaren spaarden, konden ze zich tenslotte metdat geld vrijkopen. Verder konden ze niets in eigendom bezitten. Ze konden ook niet wettigtrouwen en zelfs hun kinderen behoorden hun niet toe. Tenslotte hadden ze ook geen enkelverhaal tegen de soms onmenselijke behandeling die hun meesters hen deden ondergaan.

Gelukkig werden de slaven vanaf de tijd van het keizerrijk al wat menselijkerbehandeld. Maar als de meester zich niet om een of andere bijzondere reden aan hemhechtte, was en bleef de slaaf een verwisselbaar stuk huisraad. Een meester die methonderdduizenden sestertii gooide zag er vanzelfsprekend niet tegen op om een slaaf dielast verkocht, desnoods te laten kruisigen. Wat kon hem dat paar duizend sestertiischelen? Overigens won hij die royaal terug, want de andere slaven zagen dan wat het hunkon kostte om lui te zijn of onwillig. En ze rendeerden daardoor meer. Het is het werkgeweest van het christendom de Romeinen te helpen ontdekken dat elke mens uiterstbelangrijk is, of hij nu arm is of rijk, vrij of slaaf.
 

top


Carpe translationem

Etrusken ] Goden ] [ Slaven ]

© 2005, 2006 www.klassiekevertalingen.nl

Plýk een vertaling