Caput 9

 

Up ]

down 

9.2. Voor de slag bij Pharsalus

Caesar beschikte over22.000 man voetvolk en 1000 ruiters, Pompejus over ca. 40.000 man voetvolk en 7.000ruiters. Normalerwijze moest Pompejus overwinnen. Maar Caesar was niet alleen eennog beter strateeg dan Pompejus, hij was ook aanvoerder voor wie de soldaten door het vuurzouden gaan en het onmogelijke aandurfden. Toen Caesar zijn leger volgens de militaire geplogenheden totde strijd aanspoorde, bracht hij zijn voortdurende dienstbetoon jegens hen in herinnering,waarbij hij onder andere zegde dat hij zijn soldaten als getuigen kon gebruiken methoeveel ijver hij altijd de vrede had nagestreefd, en dat hij de staat van geen enkel vanbeiden legers had willen beroven. Na deze toespraak, omdat de soldaten er met aandrangnaar vroegen en brandden van verlangen om de strijd te beginnen, liet hij met detrompetten het sein geven. Er bevond zich in Caesars leger de weer in dienst getreden veteraan GaiusCrastinus, die het jaar daarvoor bij hem primipulus was geweest in het Xde legioen, eenuitzonderlijk moedig man. Nadat het teken gegeven was, zei deze: "Volg mij, julliedie mijn soldaten geweest zijn, en bewijs uw aanvoerder de diensten die jullie hem beloofdhebben. Deze ene veldslag blijft nog over; eenmaal die beŽindigd, zullen zowel hij zijneer als wij onze vrijheid herwinnen." Tegelijk keek hij om naar Caesar en zei: "Ik zaler vandaag voor zorgen, aanvoerder dat u mij ofwel bij leven ofwel dood dankbaar zultzijn." Nadat hij dit had gezegd, rende hij als eerste vanuit de rechterflank vooruit.

Pompejus lijdt de nederlaag

De door Pompejus uitgedachte taktiek werpt zijn vruchten af: zijn infanterie, aan wiehij een defensieve rol toebedacht heeft,vangt over de hele breedte van het front destormloop van de legioenen van Caesargoed op. En op zijn linkervleugel drijven zijn ruiters, boogschutters en slingeraars denumeriek veel zwakkere ruiterij van Caesarweldra terug en beginnen aan die kant een omsingelingsmaneuver uit te voeren. Maar Caesar heeft daarmee gerekend. Eenelitekorps van zes cohorten, dat hij juist daarvoor klaar gehouden heeft, Stort zich metvolle geweld op Pompejus' ruiterij, slaat die reddeloos uiteen, stormt verder vooruit enbegint de linkervleugel van Pompejus' infanterie in de flank en van achteren aan tevallen. Tegelijk werpt Caesar al zijnreserves in de strijd. Nu is het pleit gauw beslecht: Pompejus' slaglinie stort in elkaaren golft in paniek terug naar het versterkte kamp. Tegen de middag is de slag bijPharsalus te einde. Maar toen Pompejus zag dat zijn ruiterij uiteengedreven wasen datdie afdeling, waarop hij het meest vertrouwde, in paniek was, verloor hij ook zijnvertrouwen in de anderen, verliet de slaglinie en trok zich dadelijk te paard terug inzijn kamp en hij riep die centurio's die hij in de wachttoren bij de porta praetoria hadgeposteerd duidelijk, zodat de soldaten het zouden horen, toe: "Bescherm het kamp enverdedig het met grote inzet, als er iets ernstigs mocht gebeuren; ik ga langs de anderepoorten en verstevig de versterkingen van het kamp." Toen hij dit had gezegd, trokhij zich in zijn veldheerstent terug, waarbij hij de hoop op een overwinning totaalverloren had en slechts de afloop zat af te wachten. Toen Caesar de Pompejanen na hun vlucht binnen de verdedigingswal hadsamengedreven, en van mening was dat men de doodsbenauwde soldaten geen enkele ruimtemocht laten, spoorde hij zijn soldaten aan om de weldaad van de overwinning te benutten enhet kamp aan te vallen. En hoewel zij door de grote hitte vermoeid waren, gehoorzaamden zetoch, in hun hart tot iedere inspanning bereid, aan dat bevel. Het kamp werd door decohorten die daar als bescherming waren achtergelaten energiek verdedigd, maar met nogveel groter inzet door de Thracische en andere uitheemse hulptroepen. Want de soldaten diehun slaglinies hadden verlaten, en zowel geestelijk doodsbenauwd als door de vermoeidheidbekaf waren, hadden de meesten van hun wapens weggegooid en hun veldtekens achtergelatenen dachten meer aan verder vluchten dan aan het verdedigen van het kamp. En ook zij die opde wallen hadden postgevat konden niet langer de enorme massa speren afweren, maar, doorde projectielen gewond, verlieten ze hun posten en dadelijk terwiijl ze de centurio's enkrijgstribunen als leiders namen, vluchtten allen naar de hoge bergen die aan het kamppaalden.
 

top home


Carpe translationem

Caput 1 ] Caput 2 ] Caput 3 ] Caput 4 ] Caput 5 ] Caput 7 ] [ Caput 9 ] Caput 10 ] Caput 11 ] Caput 12 ] Querolus ]

© 2005 www.klassiekevertalingen.nl

Plýk een vertaling